Hoe je je eigen kookboek fotografeert


Het is één ding om een shoot voor een restaurant of een opdracht voor een bepaald project te plannen, maar hoe plan en fotografeer je een veel langer project, zoals een kookboek? In deze post deel ik mijn tips voor het fotograferen van een zelfgepubliceerd kookboek, maar het advies geldt ook voor een langer project zoals een e-book.

Krijg duidelijkheid over je esthetiek

Als je het onderwerp van je kookboek hebt gekozen, is het misschien al heel duidelijk wat voor look en feel je met je boek wilt creëren. Als je niet zo zeker bent, begin dan met het verzamelen van visuele inspiratie van Pinterest, tijdschriften of andere kookboeken om inspiratie op te doen en na te gaan wat je aanspreekt en wat niet. Een paar vragen die je jezelf zou kunnen stellen:

  • Hoe wil ik dat het kookboek aanvoelt en welke stemming moet het oproepen?
  • Hoe wil ik dat mensen zich voelen als ze het boek doorbladeren?
  • Past de esthetiek bij de seizoenen?
  • Wil ik fotograferen met hard licht of zacht licht of een mengeling van beide?
  • Hoeveel beweging wil ik inbouwen?
  • Wil ik me concentreren op voedselportretten of ook bredere taferelen?

Toen ik mijn kookboek maakte, wist ik dat ik wilde dat het hele boek kleurrijk, leuk, gedurfd en dynamisch zou zijn. Dit leende zich van nature voor hard licht, kleurenpracht en een mix van macrofoto’s en voedselportretten.

Kies een kleurenpalet

Als je eenmaal een duidelijk idee hebt van de sfeer en het gevoel van je kookboek, bepaal dan je primaire kleurenpalet. Als het een boek is met soepen of stoofschotels, dan worden de tinten en kleuren misschien geplaatst in een herfstpalet van bruinen, verbrande sinaasappels en mosgroen. Het onderwerp van je boek kan leiden tot een bepaald kleurenpalet. Werken binnen de grenzen van een specifiek palet helpt je om een boek te maken dat samenhangend en consistent aanvoelt. Uiteraard zijn er geen harde en snelle regels, maar ik vond het nuttig om zes of zeven hoofdkleuren te kiezen die ik in het hele boek zou verweven, vooral door mijn keuze van kleurrijke oppervlakken. Vervolgens voegde ik een gevoel van variatie toe door middel van complementaire rekwisieten, styling en compositie.

Rekwisieten zoeken

Misschien heb je al een enorme verzameling rekwisieten die passen bij de esthetiek van je kookboek. In dat geval ben je er klaar voor! Het is echter waarschijnlijker dat je een aantal bestaande stukken hebt die geschikt zijn, maar je moet je collectie uitbreiden om genoeg visuele variatie te bieden voor een heel kookboek. Als je het budget hebt om meer te kopen, is dat fantastisch, maar als je een budget hebt, zijn er een paar manieren om creatief te zijn.

Ik benaderde een plaatselijke woonwinkel in mijn stad die veel stukken in voorraad had waarvan ik wist dat ze pasten bij de esthetiek die ik met mijn boek nastreefde. Telkens als ik een shoot in mijn agenda had staan, e-mailde ik de winkel een lijst met wat ik wilde hebben, en huurde ik de stukken voor 20% van de winkelprijs. Dit betekende dat ik de flexibiliteit had om voor elk kookboekdeel nieuwe stukken mee te nemen en toch een gevoel van consistentie in de verschillende shoots te behouden. Ik kon ook stukken kopen die perfect zouden werken voor een bepaald recept, maar die ik niet per se steeds opnieuw zou willen gebruiken in mijn eigen rekwisietencollectie.

Een andere optie zou kunnen zijn om contact op te nemen met lokale voedsel- of rekwisietenstylisten in je omgeving en een soortgelijke leendeal af te spreken waarbij je uit hun collectie kunt kiezen en het terug kunt brengen als je klaar bent.

Tijdlijnen

Zodra je een idee hebt van de richting waarin je met je kookboek wilt gaan, is het tijd om je shootdagen uit te stippelen. Je kunt software zoals Asana gebruiken om op schema te blijven of gewoon de ingebouwde kalender van je telefoon of computer gebruiken. Het is belangrijk om te weten hoe je het liefst werkt. Persoonlijk wilde ik niet zeven of acht weken lang op meerdere dagen van de week fotograferen om het hele kookboek in één heldhaftige uitbarsting af te werken, hoewel ik begrijp dat dat voor anderen heel goed kan werken.

In plaats daarvan pakte ik de fotografie sectie per sectie aan en trok een week uit om te fotograferen. Dit werkte bijzonder goed omdat ik alles zelf deed, van het koken en het opdienen tot de styling, het fotograferen en de afwas. Deze methode gaf me genoeg ruimte aan de randen van mijn schema om de vaart erin te houden, om te zitten met de beelden die ik had geschoten, en om te zien of ik de richting leuk vond en welke veranderingen ik wilde aanbrengen.

Probeer een zekere mate van flexibiliteit in je aanpak te houden. Hoewel het grootste deel van mijn kookboek sectie per sectie werd opgenomen, had ik soms nog niet alle tests voor elk recept afgerond, zodat sommige opnameweken een combinatie waren van recepten uit verschillende secties, afhankelijk van waar ik was met mijn tests.

Als je een hele sectie hebt gefotografeerd, gebruik dan je thuisprinter of neem de bestanden mee naar een drukkerij en krijg de beelden in het echt voor je. U kunt ze op een muur prikken in de volgorde waarin u ze zich had voorgesteld, en dit zal u niet alleen helpen een gevoel te krijgen van hoe het boek visueel in elkaar zit, maar ook een kans om details te ontdekken die uw aandacht nodig hebben bij het retoucheren, zoals verdwaalde kruimels of rommel op de rand van een kom die u op het scherm misschien ontgaan zijn. Je kunt de beelden omdraaien, kijken waar je misschien wat meer witruimte, variatie, een nieuwe hoek of wat beweging nodig hebt. De luxe van het zelf uitgeven van een kookboek is dat je kunt werken volgens je eigen schema en alles wat niet werkt opnieuw kunt opnemen.

Conclusie

Als jij een langer project hebt aangepakt zoals het zelf uitgeven van een kookboek of het maken van je eigen e-book, dan hoor ik graag jouw tips over hoe je het hebt aangepakt, de vaart erin hebt gehouden, of een proces hebt geïmplementeerd waardoor je zo blij mogelijk kon zijn met het resultaat.