5 bewerkingsfouten die ik maakte als beginnende fotograaf, zodat jij dat niet hoeft te doen


Het bewerken van beelden is geen gemakkelijke taak. Het gebruik van bewerkingssoftware zoals Lightroom of Capture One vergt heel wat kennis en gewenning. Maar zelfs als u weet hoe u bewerkingssoftware moet gebruiken, moet u nog steeds beelden zodanig bewerken dat hun schoonheid wordt versterkt in plaats van vernietigd. In wezen moet je het waarom achter het hoe kennen. Hier zijn enkele fouten die ik maakte bij het bewerken van foto’s omdat ik niet wist waarom.

Oh, wat zien de schuifjes er aanlokkelijk uit, zo aanlokkelijk dat je in de verleiding komt om ze tot het uiterste te benutten. Natuurlijk heeft dat een educatieve waarde, maar weinig creatieve waarde. Veel fotografen gaan in het begin een beetje te ver. Om de beelden te maximaliseren, vernietigen we uiteindelijk alles wat er is. Hier volgen enkele aanwijzingen om blunders bij het bewerken te vermijden en uiteindelijk een betere fotograaf te worden. Bedenk dat al deze technieken kunnen worden gebruikt om de foto te verbeteren.

Te veel contrast

Contrast is de eerste, want bijna elk beeld dat ik bewerkte toen ik begon is veel te contrastrijk. Waarom? Omdat het lijkt alsof contrast een zogenaamd “filmisch” gevoel toevoegt en echt verandert hoe het beeld aanvoelt en eruit ziet. Een manier om te zien of het contrast te hoog is, is te kijken naar de schaduwpartijen. Een vuistregel is dat je altijd wat details in de schaduwen moet hebben. Maak ze niet pikzwart. Dat ziet er niet mooi uit en het toont een gebrek aan dynamisch bereik. Heb je echt die dure camera gekocht om te laten zien dat hij niet voldoende schaduwdetails kan vastleggen? Ik denk het niet. Vergeet niet dat contrast een probleem is bij zowel zwart-wit als kleurenfotografie.

Te veel verzadiging

Kleurenfotografie is een zorgvuldig evenwicht tussen het tonen van rijke tonen en het te levendig maken. Het is inderdaad heel gemakkelijk om je te laten meeslepen in de schuifknop voor levendigheid, omdat die de neiging heeft kleuren naar voren te halen die je niet ziet. Op het eerste gezicht ziet het er wel aantrekkelijk uit, maar vraag jezelf af: is de wereld echt zo verzadigd? Het antwoord is bijna altijd nee, dus zet de verzadiging lager. Hoewel het niet meteen een merkbare verandering zal zijn, zult u uiteindelijk gewend raken aan de lichte (5-10%) desaturatie in beelden. Bij het afdrukken zullen ze natuurlijker lijken en er professioneler uitzien.

Dit hangt natuurlijk af van het genre van je werk. Als je mikt op iets als Dave LaChapelle of Willam Eggleston, zet het dan harder, maar let op andere elementen van het beeld die het succesvol maken. Niet alleen de verzadiging, maar ook de sfeer van het beeld wordt door verzadiging versterkt.

Selectieve kleur

Dit is een look die iedereen minstens één keer in zijn leven heeft geprobeerd. Het werd populair rond 2015, en het internet werd overspoeld met beelden die “diepe emotie opriepen”. Hoewel cool in het begin, werd het al snel saai tot het punt dat selectieve kleur een meme werd.

(Er komt geen plaatje om selectieve kleur te illustreren, want ik denk dat je er al genoeg hebt gezien).

Dat wil niet zeggen dat je sommige delen van het beeld niet moet desatureren voor een artistiek effect. De techniek werkt heel goed bij dramatische beelden en trekt de kijker onbewust naar het meer verzadigde deel. Wat ik hier bedoel is geen volledig zwart-wit en kleurcontrast, maar lokale desaturatie. Lokale desaturatie is een techniek waarbij je stukjes van de foto met 10-20% afzwakt, niet met 100%.

Nep retoucheren

Mensen hebben poriën, littekens en textuur. Frequentiescheiding is je grootste vijand, voorlopig. Het lijkt misschien een gemakkelijke “fix” voor iemands gezicht, maar in werkelijkheid verpest het de foto. Over-the-top retoucheren is niet alleen een bewerkingsprobleem, het is ook een cultureel probleem. Een foto is bedoeld om iemand vanuit zijn beste gezichtspunt te tonen, maar wat we vergeten is dat foto’s de werkelijkheid weergeven – tot op zekere hoogte.

Als iemand die veel werkt met retoucheurs, zowel bij het lesgeven als bij het inhuren, vraag ik hen om iets minder te doen dan normaal wordt verwacht. De huidige trend neigt naar natuurlijke tinten en minimale nabewerking van het gezicht. Eerlijk gezegd, als de rest van het beeld goed is, zal de retouche minimaal zijn.

Vignet

Hallo, drama queen of king. Dat is tenminste hoe ik het vignet-schuifje zie. Het voegt dit mysterieuze ovaal toe, dat, indien goed gebruikt, de kijker naar het onderwerp leidt. Maar als het teveel wordt gebruikt, ziet het er vrijwel zeker slecht uit. Het probleem met overmatig gebruik van het vignet is dat het de foto overneemt en de foto wordt. Je vignet mag niet het centrale element van de foto worden. De juiste manier om een vignet te gebruiken is wanneer je één centraal onderwerp op de foto hebt, dat contrasteert met de achtergrond.

Wat maakt een goede bewerking?

Dit verdient eigenlijk een apart artikel, want er zijn veel dingen uit te leggen bij het beantwoorden van deze vraag. Laat het ons weten in de commentaren als je zo’n artikel wenst!

Eenvoudig gezegd moet een goede bewerking één (in plaats van twee) van de volgende dingen doen: consistent zijn met je werk, en het beeld verbeteren. Consistentie komt van kleur, belichting en andere eigenschappen die jouw stijl als fotograaf bepalen.

Visuele stijl kan een leidend baken zijn bij het bewerken, maar het duurt jaren om die te ontwikkelen, en zelfs dan is hij nooit constant. Je voorkeuren veranderen, wat volkomen normaal is. Denk niettemin aan alle fotografen die in staat zijn om hun kenmerkende look en feel te behouden, ongeacht welk onderwerp er voor hun camera komt.

Bewerken moet je beeld verbeteren, niet vernietigen. Als je een portret vastlegt, moet je het op de set vastleggen en pas achteraf verbeteren. Als fotografen leggen we alleen maar energie vast, en als die energie er om te beginnen niet is, heb je achteraf niet veel om te bewerken. In geen geval vervangt montage het beeld dat je op de set hebt vastgelegd.

Slotgedachten

Het is duidelijk dat deze bewerkingsfouten vaak gewoon een kwestie zijn van het overdrijven van een effect. Er is niets mis met het gebruik van contrast, verzadiging, vignet, retoucheren, enzovoort. De problemen beginnen zich voor te doen als je ergens te veel op in gaat. In feite is het beter te weinig te doen dan te veel.